Godan dag, hvad segid tid ta a islandi, en eg segi allt tad fina herna fra Costa Rica. En i gaer var todhatidardagur Costa Rica og var nu ekki mikid um ad vera, en sem var ad tad voru svona milljon trommuhljomsveitir sem lobbudu i gengum baeinn. Tannig mjog skritinn tjodhatidardagur. En eg er nattla alltaf i skolanum, er farid ad ganga nattla adeins betur en adur, en sem betur fer ta fer skolinn ad styttast hja mer. En eg klara i midjum oktober. A morgun er eg ad fara i ferdalag, en eg fer med mommu minni og einhverjum tveim odrum en vid erum ad fara eitthvad sudureftir, en vid aetlum sidan ad keyra ad landamaerum Panama, og aetlum ad fara ad Panamaskurdinum tar ad segja ef okkur verdur hleypt yfir landamaerin. Tannig mig hlakkar nattla alveg svakalega til. Tessa daganna er alltaf alveg steikjandi hiti a morgnanna og sol en sidan seinni partinn er alltaf alveg grenjandi rigning og fylgja alltaf med tvilikar trumur og eldingar en tad er alveg otrulegt hvad vedrid er fljott ad breytast herna. Í raunninni hef eg ekkert merkilegt ad segja tannig eg kved bara i bili, reyni ad skrifa fljotlega aftur, se til hvad eg nenni.

Adios