mánudagur, september 20, 2004

hae hae, eg er ta komin heim aftur ur ferdalaginu sem eg for i, en eg for ad landamaerum Costa Rica og Panama, en eg for alveg kannski svona fimm til tíu metra inn i Panama og tad er nu eitthvad meira en sumir hafa gert. En tarna er alveg fullt af budum sem er alveg svakalega odyrt. En vid logdum af stad um 8 leytid a fostudaginn, og keyrdum i sex klukkutima, tetta voru reyndar ekki nema um 300 kilometrar, en tar sem madur getur ekki farid hradar en 60 ta tekur tad sinn tima, en madur getur ekki gert hradar vegna tess a 30 sekunda fresti komu krappar beygjur tannig tad turfti ad haega alveg svakalega a ser, en tad var nu ekki mikid ad sja svona fyrstu 100 km vegna tess ad tad voru bara svona 30 metra hair skoar sitthvorum megin vid gotuna. Mjog skemmtilegt fyrir ta sem hafa ahuga a trjam, seinni hluta ferdarnar skanadi tad nu eitthvad, en eg sa ananas akur og hrisgrjona akur, nokkud snidugt, sidan sa eg alveg fullt a ám. Vid vorum sidan komin um 2 leytid tar sem vid gistum. A laugadaginn voknudum vid snemma vegna tess ad mamma min turfti ad fara kaupa eldhustaeki fyrir mommu sina, en tad var alveg steikjandi hiti, orugglega um 35 gradur, sidan seinni partin forum vid semsagt ad Panama og fimm meturm lengra, og tar var alveg verslad fullt, en tar lentum vid lika i tessari skemmulegu rigningu, en tetta var eins og vera undir sturtuhaus sem er a fullum krafti, tannig eg blotnadi alveg skemmtilega mikid. Sidan for eg ad skemmta mer a landamaerunum lika, og tad er lika eitthvad meira en sumir hafa gert. Sidan a sunnudaginn keyrdum vid heim, en nuna keyrdum vid med fram strondinni sem var alveg klikkad flott, svona tegar madur sa eitthvad fyrir trjam. En sidan rigndi alveg svakalega, sumstadar, gatan var eins og a. Helgin var nu semsagt alveg svakalega fin, en nuna tarf eg ad fara i tima, skrifa meira seinna.
Adios